Een paar jaar geleden kon bijna niemand zich voorstellen dat Mischa zijn leven weer op de rit zou krijgen. Na een periode van dakloosheid en het overlijden van zijn vader, was hij “verwilderd”, zoals hij het noemt. Dankzij de begeleiding van DirectZorg, gaat het stap voor stap beter. Mischa is er nog niet, maar er komt steeds meer rust en structuur in zijn leven.
Mischa, 36 jaar, heeft veel tegenslagen gekend. Het begon toen hij als kind uit huis werd geplaatst. “Ik was een wilde jongen en we hadden thuis veel ruzie”, vertelt hij. Later ging het ook mis met zijn partner met wie hij een dochter had. “Onze relatie was niet houdbaar en we gingen uit elkaar. Ik heb het huis op de naam van mijn ex-partner gezet, zodat zij en mijn dochter een eigen plek hadden.” Mischa verloor zijn familie en vrienden en werd uiteindelijk dakloos. 6 jaar leefde hij op straat. Het was een heftige tijd, waarin zijn mentale gezondheid achteruitging.
Verwilderd
Mischa had alleen nog contact met zijn vader. “We botsen vaak en hij was meer een vriend dan vader.” Vijf jaar geleden overleed hij plotseling. “Ik was kapot. Ik hield echt van hem.” Mischa bleef in het huis van zijn vader wonen, ook al kon hij de huur niet betalen omdat hij geen inkomen had. Het huis en Mischa raakten al snel verwilderd.
Muizen in polonaise over de bank
Mischa zocht snel contact met DirectZorg. “Dat was nodig ook”, zegt de goudeerlijke Mischa, bij wie de muizen in polonaise over de bank liepen. “Met steun van mijn begeleiders moest ik mijn leven weer op orde krijgen. Dat viel niet mee. Door slechte ervaringen had ik geen vertrouwen in de zorg.” Het klikte niet altijd met zijn begeleiders. Mischa ging overal tegenin. “Dat DirectZorg het volhield met mij, daar ben ik nu super blij mee.”
Duidelijke afspraken
Mischa werkt inmiddels fijn samen met zijn huidige begeleiders Saskia en Kim. “Ze praten niet over mij, maar met mij. Dat maakt een groot verschil. Ze helpen me met mijn financiën en hebben ervoor gezorgd dat het huis nu officieel op mijn naam staat.” Er zijn duidelijke afspraken dat hij zijn huis netjes houdt, bijvoorbeeld door niet alles van straat mee naar binnen te slepen. “Dat is een gewoonte van mijn tijd op straat. Net zoals het in mij zit om mensen met problemen te helpen. Vaak verkeerde mensen. We hebben afgesproken dat ik die mensen niet meer in huis haal als Saskia en Kim langskomen.”
Van een dikke onvoldoende naar een 7,5
Vijf jaar geleden gaf Mischa zijn leven een dikke onvoldoende. En nu? “Een 7,5”, zegt hij trots. En dat is een enorme ontwikkeling. “Afspraken nakomen vind ik nog lastig. Daarom maak ik nu actielijstjes. Zodat ik leer om dingen te doen, af te maken en me niet te laten leiden door emoties.” Mischa weet wel hoe het moet, maar het gebeurt niet. “Tenzij ik iets voor een ander moet doen. Ik moet de motivatie vinden om het ook goed voor mezelf te doen.”
Stijgende lijn voortzetten
Mischa vond onlangs al wel de motivatie om te studeren. Hij deed iets ongelooflijks. In drie maanden haalde hij zijn Data Science diploma op het hoogste wetenschappelijke niveau. “Ik solliciteer nu. Dat vraagt oefening, maar het gaat lukken. En dan ga ik rijk worden”, lacht hij. “Of in elk geval financieel onafhankelijk zijn. Met de juiste mensen om me heen.” Mischa is blij met meer structuur in zijn leven, maar is er nog niet. “Ik moet het verlies van mijn vader nog verwerken. Stap voor stap werk ik aan mijn doelen om mijn stijgende lijn voort te zetten.”